Dagje naar het Koala Park / To the Koala Park

Vandaag zijn we naar het Koala Park Sanctuary in West Pennant Hills geweest. Even een leuk dagje uit voor de kids. Ze vonden het geweldig want je kon er een koala aaien en dan dus ook mee op de foto. Je kon er ook tussen de kangaroos doorlopen en ze aaien. Dat was eerst nog wel een beetje eng, maar toen papa en mama de kangaroos ook aaiden, zagen Fleur en Daan dat het toch niet zo eng was. De kangaroos waren ook heel tam en echt gewend aan mensen. Er waren best veel kleine kangaroos en zelf nog kangaroos met een kleine “Little Joey” (babykangaroo) in de buidel. Erg lief om te zien. We hebben ook gekeken hoe een schaap geschoren werd, en de man die dat deed, liet ook nog zien hoe je met een boemerang moet gooien. Knap hoor, want het is best moeilijk. Verder hadden ze er ook nog wombats, een possum (maar die lag in een holle boomstam te slapen), een dingo, pinguins, kookaburra’s en wallaby’s (kleine kangaroos). Ook waren er twee cassowaries naast het deel waar je tussen de kangaroos kon lopen. Daan vond ze geweldig en liep iedere keer terug naar de cassowarie om weer even naar hem te kijken en tegen hem te kletsen. Erg leuk om te zien.
Het was dus een geslaagde middag. Fleur en Daan vonden vooral het aaien van de koala en de kangaroos erg leuk, en Daan vond de cassowarie wel erg interessant. Ze hebben het dus erg leuk gehad en dat was ook de bedoeling. Om na al dat huizen kijken en iedere keer verplicht in de auto rondrijden even een leuk dagje uit te hebben. Nu kunnen ze er weer even tegen.

Rustige zondag / A peacefull Sunday

Vandaag hebben we helemaal niks gedaan. Lekker een dagje thuis in het appartement. Wat wassen en strijken (moet helaas ook gebeuren). Van de week kwamen wij er ook achter dat je hier verschillende waspoeders hebt voor voorlader en bovenlader wasmachines. Als je een wasmiddel voor een bovenlader gebruikt in je voorlader, schijnt het wasmiddel je wasmachine uit te schuimen. Natuurlijk hadden wij het verkeerde wasmiddel gekocht, maar gelukkig kwamen wij erachter voordat de verpakking open was, dus die hebben we nog maar even geruild.Verder nog wat huizen zoeken op internet en af en toe ook vast naar auto’s kijken. Fleur en Daan spelen fijn in het appartement. Plek genoeg om te rennen, gek te doen met papa, truc’jes doen op de bedden, spelletjes te doen, te puzzelen en lekker meezingen en dansen op de muziek van de cd’s die we zelf mee hebben genomen. Daan speelt ook graag met al zijn auto’s en Fleur vindt het geweldig om kappertje te spelen. Eerst haar eigen haren mooi maken en dan die van mama (en papa ?!? en Daan). Erg gezellig en rustig dagje dus. Dat konden we wel gebruiken.

Een huis zoeken / Looking for a house

Afgelopen week stond bijna helemaal in het teken van huizen kijken en huizen bezichtigen. Op www.realestate.com.au zoeken wij huurhuizen op, want kopen gaat hier heel anders dan in Nederland en met een tijdelijk visum is het erg lastig om iets te kopen. Als ze er van buiten leuk uitzien, voldoen aan al onze eisen (minimaal 3 of 4 slaapkamers, voor eventuele logees, een goede keuken en natuurlijk wel een beetje fatsoenlijke tuin) en in onze prijsklasse vallen, vragen wij bij de makelaars de adressen op. Dan gaan we langs rijden om het huis in het echt te bekijken en te zien hoe de straat en de wijk zijn waar het huis in ligt. Gelukkig hebben wij op onze eerste dag in Baulkham Hills een stratenboek gekocht van Sydney en de Blue Mountains (ruim 600 pagina’s), dus de weg vinden is geen probleem (zonder stratenboek ben je echt verloren). Als alles er dan nog steeds goed uitziet, bellen we de makelaar weer op om te vragen of er al een inspectie gepland is. Bij een inspectie kun je gewoon binnenlopen (meestal zij er meer gegadigden) om het huis, meestal leeg, helemaal te bekijken en eventueel vragen te stellen. We hebben inmiddels bij 5 huizen binnen gekeken. Er waren zeker heel mooie huizen bij, maar waarschijnlijk zijn een aantal toch net iets te duur voor ons. We kijken dus nog even verder. Want er zijn hier genoeg erg mooie en ook grote huizen te vinden om te huren.

Ons appartement / Our apartment

Ik zal even vertellen hoe ons appartement er uitziet. Het is echt een groot appartement. We hebben een grote keuken met oven, magnetron, koelkast met vriezer en een vaatwasser (joepie, hoef ik niet zelf af te wassen). De woonkamer is lekker groot zodat de kids er fijn kunnen rennen en spelen. Er staat een grote bank, een salontafel, een bureau, een eettafel met stoelen en we hebben een televisie, een CD/MP3 speler en een DVD speler (die kan alleen onze DVD’s niet afspelen dus dat is erg jammer). Dan hebben we drie grote slaapkamers. Alle kamers hebben een tweepersoons bed en een grote inbouwkast (in bijna alle huurhuizen hebben ze inbouwkasten). Dus Fleur en Daan hebben allebei hun eigen grote slaapkamer. Bij onze slaapkamer is er zelfs nog een extra badkamer met een wastafel, een douche en een wc. In de grote badkamer is er een bad, een douche, een wastafel en een wc. In de grote badkamer staan alle spulletjes van Fleur en Daan, zodat zij hun eigen badkamer hebben. Nu mogen we van Fleur soms niet eens meer in die badkamer komen omdat wij onze eigen badkamer hebben. We hebben ook een washok met een wasmachine en een droger. Het appartment is zo ruim dat Fleur en Daan er ook heel goed verstoppertje (of verstopje, zoals Daan het noemt) kunnen spelen. De inbouwkasten zijn natuurlijk heel erg leuk om je in te verstoppen. Erik deed ook een keer mee met verstoppertje en verstopte zich dus in een kast. Fleur en Daan zijn wel bijna 5 minuten bezig geweest met hem te zoeken. Toen Fleur dan eindelijk de kast open deed waar Erik in zat, schrok ze zo erg dat ze heel hard moest huilen van de schrik. En Erik deed helemaal niks, hij zat alleen maar rustig te wachten tot hij gevonden zou worden. Plezier hebben we hier dus genoeg. Het is echt een heel fijn appartement en we houden het hier zeker wel 6 weken vol.

De eerste dagen in ons appartement / The fist days in our apartment

Als Erik bij het hotel aankomt met de huurauto (een Ford Falcon XR6), moeten we eerst kijken of al onze 13 stuks bagage wel in één keer in de auto passen (met ons er dan nog bij). Gelukkig past het allemaal net. Iedereen zit wel helemaal klem tussen alle bagage. Als we instappen in de auto kijkt Daan eens goed rond. Hij zit rechts achter in de auto en vraagt dan ineens heel verbaasd: “Heeee, zit er geen stuur in”. Nadat wij natuurlijk eerst helemaal in een deuk lagen, hebben we hem laten zien dat het stuur hier in de auto’s in Australië aan de andere zit dan bij de auto’s in Nederland. Daarna op weg naar ons appartment in Baulkham Hills. Dat ging op zich best goed, totdat Daan bijna stikte in een dropje en het dropje en de paar plakjes die hij die morgen had gegeten eruit spuugde. Snel de snelweg weer even af om alles schoon te maken en dan weer verder. Een half uur later dan gepland (we hadden ook alleen maar een plattegrondje van het verhuurbedrijf en hadden geen idee waar in Baulkham Hills het appartement ligt, foutje in de voorbereiding) komen we bij het appartement aan. De contactpersoon die we daar zouden ontmoeten, was inmiddels alweer vertrokken, maar had de sleutels en de papieren netjes in onze brievenbus achtergelaten. En dan zijn we eindelijk in ons appartement. Alle spullen mee naar boven genomen en nog even bijkomen. Dan moeten er ook nog boodschappen worden gedaan omdat wij natuurlijk helemaal niks mee mochten nemen vanuit Nederland. Dan krijg je dus een hele kar vol. Omdat we natuurlijk de winkels hier niet kennen, en ze de winkel waar we zijn (Woolworths) aan het verbouwen zijn, zijn we wel twee uur aan het shoppen. De kids zijn het daarna echt zat en wij ook. Kids gaan op tijd naar bed vandaag. Ze slapen snel, maar rond 24.00-01.00 uur worden ze allebei weer wakker. Ze willen dan niet meer slapen en zijn alweer klaarwakker. Het liefst willen ze nu spelen en feesten, maar het is hier toch echt midden in de nacht en dat gaat dus niet gebeuren. Toch zijn we alle vier weer wakker tot ongeveer 04.00-05.00 uur. Daarna slapen we allemaal lekker uit. Dat hebben we wel nodig. Vandaag hebben we natuurlijk niet veel gedaan. We hebben wat spullen uitgepakt, hebben een rondje gelopen in de wijk en de kinderen hebben lekker in ons appartement gespeeld. En ze luisteren regelmatig Disney luister CD's Engels leren. Om alvast de eerste Engelse woorden te kennen.

Eerste avond en nacht in Sydney / First evening and night in Sydney

Nu gaan we op zoek naar een shuttlebusje van het bedrijf KST (ons aangeraden door het hotel waar we gaan overnachten). KST kunnen we niet vinden, dus we lopen weer terug naar de gewone taxistandplaats. Er staat al een busje voor ons klaar want de man die regelt in welke taxi je stapt, had ons al zien lopen klooien met die drie karren bagage en dacht al dat we wel terug zouden komen voor een taxibusje. De hele berg bagage ingeladen. Daan achterin in een van de autostoeltjes, Fleur gewoon achterin, ik ook en Erik voorin. Ongeveer twintig minuten later en 50 dollar (30 euro) lichter zijn we bij ons hotel – The Vibe Hotel. Eerst inchecken, ondertussen wordt onze 135 kg bagage naar boven gebracht. Op de kamer even de handbagage wegzetten en dan vertrekken we weer, op zoek naar een McDonalds om nog even wat te eten. De McDonalds zit een paar straten verder, dus we lopen er gezellig naartoe. Het is vrijdagavond en dus nog erg druk op straat. Fleur vindt het eten bij McDonalds in Australië heel erg lekker, alleen jammer dat er hier geen cadeautje bij zit. Daan heeft er helemaal geen zin in, dus die eet niet veel. Het is dan ook al rond 21.30 uur. Daarna gezellig weer terug naar het hotel gelopen en weer naar de kamer. De kinderen nog even wat spelen en dan naar bed. We hebben een familiekamer met twee tweepersoons bedden. Fleur en Daan dus gezellig bij elkaar in bed. Al snel slapen we allemaal, maar rond 02.00 uur wordt Daan wakker er al snel Fleur ook. Die zijn dan dus klaarwakker want in Nederland is het dan pas 18.00 uur. Van slapen komt dan dus ook een paar uur helemaal niks meer terecht. Omdat we alle vier wakker zijn, is het eigenlijk ook wel gezellig zo. Rond 04.00-05.00 uur vielen de kids weer in slaap en konden wij ook nog even slapen. De eerste tekenen van de jetlag. Zaterdag kunnen we natuurlijk niet al te laat opstaan want het ontbijt is tot 10.00 uur. Lekker ontbeten (Fleur wel redelijk, maar Daan weer niet zo), dan weer naar de kamer om alle spullen bij elkaar te zetten zodat alle bagage weer opgehaald kan worden. Erik gaat alvast de huurauto halen en wij wachten beneden in de lobby.

Onze aankomst in Sydney / Our arrival in Sydney

Eenmaal aangekomen in Sydney moeten we eerst nog een eindje lopen. En dat is balen want er staan nergens bagagekarren dus dat is sjouwen geblazen met al die tassen. Dan gaan we in de rij voor “customs”. Als we aan de beurt zijn worden onze visa weer gecheckt. Erik vertelt er deze keer maar gelijk bij dat het paspoortnummer van mij en de kinderen op de visumpapieren niet klopt. Bij hem gaat het dus wel gelijk goed en is alles in orde. We krijgen gelijk een visumstempel en mogen dan ook meteen doorlopen. Erik vraagt of we nog langs de immigratiedienst moeten, maar dat is niet nodig. Dat heeft dus niet meer dan 5 minuten geduurd terwijl wij dachten dat we nog langs de immigratiedienst zouden moeten en allemaal vragen zouden moeten beantwoorden. Een meevaller dus. Dan gaan we snel de rest van onze bagage ophalen. Dat wordt nog een probleem want op Schiphol waren we er al achter dat het bij elkaar drie karren bagage zijn (met de handbagage erbij) en dat wordt dus moeilijk met maar twee volwassenen. Erik gaat onze bagage van de lopende band halen terwijl ik met de kinderen bij de handbagage blijf. Ik pak alvast een kar om de handbagage op te laden (dat is al een hele kar vol). Erik heeft onze bagage al snel gevonden en komt met de andere twee karren ook onze kant op. Dat is dus weer een probleem want we hebben drie karren en zijn maar met twee volwassenen. Fleur gaat dus ook een kar duwen, maar dat gaat niet zo makkelijk want de kar is bijna net zo groot als Fleur zelf en de stapel bagage erop komt boven haar uit. De kar was denk ik ook wel minstens net zo zwaar als zijzelf dus het een hele toer voor haar om de kar de goede kant op te krijgen. We moeten dan nog in de rij voor de controle op “illegale producten” (etenswaren en andere spullen die je niet mee Australië in mag nemen). De rij is ongeveer wel een halve kilometer (!?!) lang en loopt kronkelend door de hele hal heen. Al snel komen er meer rijen bij en lopen er mensen rond die kijken in welke rij je moet gaan staan. Erik laat onze “incoming passenger cards”, die we in het vliegtuig al hadden ingevuld, zien aan zo’n man. Erik vermeld erbij dat we één keer ja hebben ingevuld omdat we snoep bij ons hebben en niet weten of dat wel mag. Hij vraagt of dat het enige is dat we van etenswaren bij ons hebben. Omdat dat het geval is mogen we aansluiten bij de linker rij waar gelijk een mevrouw bij komt staan die iedereen meteen de weg naar buiten wijst. Dat was dus makkelijk binnenkomen. Een half uur na aankomst in Sydney staan we buiten op zoek naar een taxibusje.

De vlucht / The flight

We vliegen met Singapore Airlines vlucht SQ323 om 11.55 uur. We vliegen in een Boeing 777 300 met drie keer drie stoelen naast elkaar. Fleur zit bij het raam, Daan naast Fleur, ik naast Daan en Erik aan de andere kant van het gangpad. In het vliegtuig ging alles met de kinderen (en met ons ook) prima. Goede entertainment is er ook want ze hebben tegenwoordig in de stoelen voor je een videoschermpje en je hebt dan in je armleuning een eigen afstandsbediening. Daarmee kun je dan films en series kijken, muziek luisteren en videospelletjes spelen. Voor de kinderen heb je leuke kinderfilms zoals Dora (dat vond vooral Daan erg leuk), Shrek 1, 2 en 3, Monsters Inc. en Surf’s up (deze vond Fleur allemaal wel erg leuk), kinderseries en kinderspelletjes zoals Disney memory wat voor Fleur ook goed te spelen was. Toen we net opgestegen waren, viel Daan al in slaap. Hij heeft een klein uurtje geslapen en aan het einde van de vlucht hebben Fleur en Daan allebei nog een tijd liggen slapen. Vlak voor de landing voelde Fleur zich niet heel erg lekker en net na de landing moest ze ook nog overgeven. Gelukkig konden we nog wel op tijd zo’n papieren overgeefzakje pakken, maar die zijn zo klein en Daan zat tussen mij en Fleur in dat het er toch ook nog overheen ging de eerste keer. De volgende twee keren ging het wel allemaal in de zak, maar haar broek, de op Schiphol gekregen koala en haar stoel zaten toch wel een beetje onder. Gelukkig voelde Fleur zich daarna wel weer wat beter.
Om ongeveer 06.00 uur lokale tijd komen we aan in Singapore. Op het vliegveld hebben we bij een raam gezeten dat uitkeek op het platform waar een heleboel vliegtuigen stonden die werden ingeladen. Er vertrokken ook een aantal vliegtuigen en er kwam ook een grote Boeing 747 aan die vlak bij het raam kwam te staan. Erg gaaf om van zo dichtbij te zien. Erik en ik hebben we nog een klein broodje gegeten op het vliegveld en we hebben allemaal nog wat gedronken. Erik is met de kinderen bij vissen en mooie bloemen gaan kijken in een hal en de kinderen hebben fijn gespeeld bij het raam. Aan de ballustrade hangen (Daan) en Fleur hing erop, eraan en erover. Ook erop klimmen en er ondersteboven aanhangen was erg leuk.
Om 09.30 uur vertrekken we weer met Singapore Airlines vlucht SQ219 in een Boeing 747. Deze keer hebben aan de raamkanten drie stoelen naast elkaar en in het midden vier stoelen naast elkaar. Dat is wel erg gezellig want nu zitten we in het midden met z’n vieren naast elkaar (Erik en ik aan de gangpaden en Fleur en Daan samen in het midden). Ook deze keer vallen Fleur en Daan al heel snel in slaap en Erik en ik hebben toen ook maar gelijk even geslapen. Weer zijn de films erg in trek bij de kids en wordt er weer veel Dora, Shrek en Monsters Inc. gekeken. Om ongeveer 18.50 uur lokale tijd komen we aan in Sydney en zit het grootste deel van onze lange reis naar onze nieuwe thuishaven er weer op.
Al met al is het vliegen met de kids ons absoluut niet tegengevallen. Fleur en Daan hebben zich ook erg goed gedragen. Aan het einde van de eerste vlucht kwam er nog iemand zeggen dat ze vond dat wij wel erg lieve kinderen hebben die zo heerlijk rustig in het vliegtuig kunnen zitten en ook af en toe lekker slapen. Aan het einde van de tweede vlucht werd datzelfde nog een keer herhaald door iemand anders. Het vliegen is toch wel erg leuk voor de kinderen, en ook voor ons want ze hebben erg leuke en vriendelijke stewardessen en stewards bij Singapore Airlines.

Het afscheid / Saying goodbye

Gisteren was het dan eindelijk zover. We vertrekken naar Australië. Iedereen moet vroeg op want we willen rond 8 uur ’s morgens vertrekken. We gaan met twee auto’s want we zijn met zeven personen en een heleboel koffers en tassen (5 koffers en 2 tassen om in te checken en 2 tassen, 2 laptops en 2 kinderkoffertjes als handbagage), en de autostoeltjes van Fleur en Daan gaan ook mee, maar daar kunnen ze in de auto natuurlijk nog in zitten. De kids gaan met opa, oma en tante Sandra in de auto en Erik en ik rijden mee met ome Jan en tante Hennie (bedankt voor het rijden allemaal).
Net na 9 uur zijn we op Schiphol. Nog even de autostoeltjes verpakken en dan inchecken. Gelukkig is de rij niet zo erg lang. Erwin (de zoon van onze voormalige buren) komt ook nog even langs want die werkt op Schiphol. Als we aan de beurt zijn, lijkt alles goed te gaan totdat de visa worden gecontroleerd. Het visum van Erik is akkoord, maar die van mij en de kinderen is er niet. O jee, dat is dus even zweten. Er wordt gelijk gebeld met de immigratiedienst in Australië. Maar gelukkig kwamen ze er daar al snel achter dat het paspoortnummer niet helemaal juist was. Er stond een 8 achter het nummer die er niet bij hoorde. Toen was ons visum ook akkoord. Pfiewwwwww, gelukkig is het toch in orde en hoeft Erik niet alleen te vertrekken. Dan gaan we nog even wat drinken met de mensen die ons komen uitzwaaien (opa en oma uit Woerden, tante Sandra, tante Ria en ome Tony, ome Jan en tante Hennie, en Walter, Maaike, Lieke en Luuk (Tim moest naar school dus die kon niet meekomen). Dat was nog wel even erg gezellig. Fleur en Daan kregen van opa, oma en tante Sandra nog een mooie knuffelkoala. Daarna was het echt tijd om afscheid te nemen van iedereen. Dat gaat natuurlijk gepaard met veel tranen en lieve woorden. Vooral Fleur vond het afscheid wel erg moeilijk en heeft, toen we door de douane moesten en ook in het vliegtuig, nog wel een paar keer erg moeten huilen. Maar dat is natuurlijk niet erg want dat hoort er ook wel bij.

Fleur op de radio / Fleur on the radio

Wie vanmorgen vroeg naar Giel! op Radio 3FM heeft geluisterd, heeft het waarschijnlijk wel gehoord. Onze Fleur was vanmorgen op de radio en mocht zingen. Een half uur voor ons vertrek naar Schiphol, luisterden wij naar het programma Giel! op Radio 3FM. Om ongeveer half 8 kwam “begin de dag met een dansje” waar ze mensen ’s morgens vroeg bellen om het liedje “begin de dag met een dansje” te zingen. Ze belden naar iemand die voor 4 jaar naar Ethiopië gaat. Helaas voor het programma (maar gelukkig voor ons) werd er niet opgenomen. Want.....daarna ging de telefoon bij ons. Sander de Heer (Giel is met vakantie) belde voor Fleur, die door tante Sandra was opgegeven, om het liedje te zingen. Eerst nog even kort met mij praten over ons vertrek later die morgen en daarna nog even met Fleur kletsen. En dan is het tijd om te zingen. Fleur doet erg goed haar best en zingt het hele liedje goed mee, ondanks dat je de muziek niet meer kan horen als je zelf aan het zingen bent. Fleur vond het echt heel erg leuk dat zij mocht zingen en vond het ook maar een raar idee dat ze dan op de radio te horen is geweest. Maar het was echt heel erg leuk en we zijn heel trots op haar mooie zangkunst.

Via de volgende link kun je het hele programma van die ochtend beluisteren. Het stukje van ons staat ongeveer in het midden van de balk (precies boven het verticale streepje). Veel luisterplezier!
http://player.omroep.nl/?aflID=5380219

Je kunt ook de mp3 beluisteren, die begint vanzelf.....

Afscheidsfeest / Farewell party

Gisteren hebben we ons afscheidsfeest voor naaste familie en vrienden gehad. We boften heel erg met het weer, een heerlijk temperatuurtje met lekker veel zon. We hebben dus fijn buiten gezeten, gehangen en gestaan. De kinderen konden ook fijn buiten spelen: In de steeg rennen, op straat voetballen en lekker stoepkrijten. Ook ’s avonds was het nog heerlijk buiten, mede dankzij de geleende partytent (bedankt Helen en Ronnie). Het was een heel geslaagde dag en we hebben er dan ook heel erg van genoten. Het was erg fijn om iedereen nog even een keer te zien en te spreken voor we vertrekken. We willen dan ook iedereen bedanken voor alle gezelligheid en de leuke cadeautjes die wij hebben gehad (we moeten nog wel kijken hoe we alles in Australië gaan krijgen, want zoveel ruimte hebben we waarschijnlijk niet over in de koffers). Bedankt allemaal en bekijk ook de foto’s maar even.

Yesterday we had our farewell party for close family and friends. We were very lucky because the weather was great, nice temperature with lots of sun. We spend the day sitting and standing outside. The kids could also play outside: Running down the alley and playing soccer in front of the house. At night it was still very nice outside, thanks to the party tent we borrowed (thank you Helen and Ronnie). So, it was a very successful day en we really enjoyed it a lot. It was great seeing and talking to everybody one last time before we leave. We would like to thank everybody for all the fun we had that day and all the nice presents we received (we have to find out how to get everything to Australia, because we probably do not have enough space in our suitcases). Thanks everybody and also check out the pictures.

Onze verhuizing/alles in de container / Our removal/everything in the container

Het zelf inpakken van alle niet breekbare spullen neemt toch wat meer tijd in beslag dan ik had gedacht. Na veel pijn en moeite hadden we op zondagnacht (2 uur ‘s nachts) een groot deel van de niet breekbare spullen ingepakt. Rond half 8 ’s morgens stonden er twee verhuizers voor de deur (Remco en Wisam). Eerst een rondje door het huis gemaakt om te kijken wat er allemaal nog gedaan moest worden en daarna flink aan de slag. Erik en ik hebben nog niet breekbare spullen ingepakt, Remco ging alle grote spullen demonteren en inpakken zoals de bedden, kasten en stoelen beneden. Wisam pakte al de breekbare spullen in. Rond 4 uur ’s middags was er al een heleboel ingepakt en stonden er op onze slaapkamer alleen nog maar ingepakte meubels en dozen vol met spullen. De kinderen sliepen al in Woerden (samen met tante Sandra want opa en oma zijn nog op vakantie) en wij hebben moesten maandagavond in de kamer van Fleur slapen. Daar stonden alleen nog twee ingepakte kasten. De kamer van Daan stond vol met spullen die met ons mee moeten in het vliegtuig en spullen die we nog weg gaan geven. Dinsdagmorgen kwamen de verhuizers om kwart over 7 met drie man sterk (Remco, Wisam en Vincent). Rond 10 uur was alles ingepakt en klaar om in de container geladen te worden. Om ongeveer half 11 kwam de vrachtwagen met de container (eindelijk!) en kon het inladen beginnen. Remco was van het stapelen en alles passend in de container pakken. Wisam, Vincent en Erik hebben alle dozen en alle andere spullen naar de container gebracht. Flink werken voor de mannen dus en ik hoefde alleen maar foto’s te maken. Het inladen in de container ging prima, alleen kon de fiets van Erik er echt niet meer bij. Remco moest alle spullen goed tegenhouden toen de tweede deur van de container dicht gemaakt werd zodat alles goed op z’n plek bleef zitten. En toen vertrok de container naar de haven, om vervolgens op een boot gezet te worden. En nu is het huis dus bijna helemaal leeg. Er staan alleen nog wat spullen die wij niet mee wilden nemen. En onze eigen spullen zien we als het goed is weer in Australië. Tot we vertrekken logeren we bij opa en oma (mijn ouders) in Woerden. Bekijk ook de foto’s maar en zie wat een belevenis zo’n verhuizing is.

Packing all the un-breakable stuff ourselves has taken a lot more of time than I expected. After a lot of trouble, on Sunday night (02.00 am) we finally had packed a lot it. Two movers came around 08.00 am (Remco and Wisam). We first showed the content our house to see what still needed to be done and then start packing. Erik and I packed some more un-breakable stuff, Remco started to take apart and pack all the big things like the beds, cupboards and the chairs downstairs. Wisam packed all the breakable stuff. Around 4 pm almost everything was packed and in our bedroom there ware only wrapped furniture and filled boxes. The kids were already in Woerden (together with aunt Sandra because grandma and grandpa are still on holiday) en we had to sleep in Fleur’s room on Monday night. There were only two wrapped cupboards. Daan’s room was filled with things we have to take with us in the plane and things we have to give to other people. Tuesday morning three movers came around 07.15 am (Remco, Wisam and Vincent). Around 10.00 am everything was packed and ready to be loaded into the container. Around 10.30 am the truck with the container arrived (which was a big moment) and we could start loading. Remco put everything neatly in the container in the right spot so it would all fit. Wisam, Vincent and Erik took all the boxes and all the other stuff down to the container. Hard work for the guys and I only had to take pictures. Loading the container went well, only Erik’s bike did not fit anymore. Remco had to hold everything together when the second container door was closed. Then the container went to the harbour, to be put a big boat. And now our house is empty. There are only some things that we did not want to take with us. If everything is going well, we will see our own things again in Australia. We will stay at grandma and grandpa (my parents) in Woerden until we leave. Also check out the pictures and see how much trouble a removal like this is.

We hebben het visum / Visa are in !

Het is zover. Vandaag kreeg ik de visumpapieren in handen.
Ik had vorige week al een bevestiging per mail gehad, maar vandaag kwamen ze per post aan. Dus.....we gaan, 30 augustus.
De tickets voor die datum hadden we al gekocht omdat Singapore Airlines een scherpe aanbieding had, maar het was wel een risico omdat deze tickets 'no-refundable' waren; dat geld waren we dus kwijt geweest als we het visum niet voor die tijd hadden gekregen. Maar dat valt dus allemaal mee.
Aanstaande maandag staan de verhuizers voor de deur om alles in te pakken en in een container te stoppen. We zijn nu al druk bezig met opruimen. Veel rommel weggegooid en zondag met vrienden op een rommelmarkt gestaan. Dat was vooral gezellig want rijk word je er niet van.
Oh ja, we hebben inmiddels ook een gemeubileerd appartement gehuurd voor de eerste zes weken. We hopen dat tegen die tijd onze container er is. In die eerste zes weken gaan we dan op zoek naar een 'definitief' huurhuis, in een leuke buurt, met een goeie school voor Fleur.

Visum aanvraag / Visa application (subclass 457)

Afgelopen maandag heb ik samen met Mike, de baas bij ATS, onze visumaanvraag ingevuld. Met wat gepuzzel zijn we er samen uitgekomen en hebben we ieder ons eigen formulier kunnen invullen. Voor een Temporary Business Long Stay – Standard Business Sponsorship (subclass 457) moet de werkgever zich als sponsor aanmelden en de functie die hij wil sponsoren aangeven met een 1196 formulier. Daarnaast vult de werknemer een 1066 visum aanvraagformulier in. We hadden voor ons vieren al alle geboorte-aktes en de huwelijksakte verzameld en samen met wat pasfoto's heb ik de papieren eerst naar Marielle gestuurd voor ondertekening (ik zat namelijk in Haarlem en ging diezelfde avond nog door naar Engeland) en daarna heeft zij ze naar de Australische ambassade in Berlijn gestuurd. Visumaanvragen voor Europa worden namelijk centraal in Berlijn behandeld. Zo ver zo goed.

Afgelopen vrijdag, 30 juni, heeft Mike nog met onze contactpersoon op de ambassade gebeld om te vertellen dat de spullen onderweg waren. Wat bleek, per 1 juli 2007 zou de regelgeving rond ons type visum veranderen (dit wist de ambassade zelf ook pas een paar dagen) en zou ik ook een aantal taaltesten moeten ondergaan als onderdeel van de aanvraag. Op zich is dat geen probleem maar dit zou wel wat vertraging met zich mee brengen en we willen toch wel graag 1 september al in Sydney zijn. De post had onze aanvraag nog niet afgeleverd in Berlijn, maar als we onze formulieren zouden faxen, zou de aanvraag op 30 juni geregistreerd kunnen worden en zou de aanvraag nog onder de oude regeling vallen! Zo gezegd zo gedaan en even later heb ik er achteraan gebeld om te checken of hij de fax had gehad. En jawel, het was binnen en zou onder de oude regeling vallen. Nu ik de beste man toch sprak, had ik meteen wat vragen over dat onze kinderen geen eigen paspoort hebben (No worries!) en over de medische onderzoeken (Marielle en ik een röntgenfoto van de longen, in verband met TBC en de kinderen moeten een algemene medische keuring ondergaan). Dit medisch onderzoek moet plaatsvinden bij een zogenaamde 'panel doctor' en die zijn in Nederland op een paar plekken. De dichtstbijzijnde zit in Breda en daar gaan we deze week een afspraak mee maken.

Maandag heb ik trouwens ook mijn arbeidscontract ondertekend, want dat moet er bij de visumaanvraag ook bij zitten. De 'onderhandelingen' hadden we al een tijdje geleden afgerond, maar ik had het daadwerkelijke contract nog niet. Na de verkoop van ons huis is dit de volgende belangrijke mijlpaal op onze weg naar Australië. Om nog wat andere te behalen mijlpalen te benoemen : een visum, het volladen van de container (met meubels, de planning is 13 en 14 augustus) en de tickets.
De tickets (voor 30 augustus) hebben we nog niet geboekt omdat er nu een aanbieding is (tot 15 juli) waarmee we voor 530 euro per persoon naar Sydney kunnen, maar deze tickets zijn niet te verzetten of te annuleren. Dus daarmee hebben we geen flexibiliteit. We gaan daarom regelmatig naar het reisbureau om te zien hoeveel stoelen er nog vrij zijn voor deze prijs en hopelijk kunnen we het nog iets rekken totdat we meer zekerheid hebben of het visum er voor die datum gaat komen.

Afscheid Fleur op school / Fleur saying goodbye at school

Vandaag hebben we alvast een beetje afscheid genomen op school met Fleur. Fleur mocht wat dingen vertellen over Australie. We hadden bij groep 8 een wereldbol geleend zodat Fleur kon laten zien waar Australie ligt en hoe groot Australie eigenlijk is. Ook hadden we nog wat plaatjes en foto's meegenomen van kangaroos, koala's, krokodillen en spinnen. Dat was natuurlijk ook erg spannend, al die dieren. Daarna heeft Fleur nog aan iedereen een traktatie gegeven. We hadden een knijpkoala met een ballontoetertje, daaraan een kaartje van de vlag van Australie met daarop onze website. Vooral het ballontoetertje vonden de kinderen natuurlijk geweldig. Daarna ging iedereen weer lekker naar buiten want het was heerlijk weer. Buiten kreeg Fleur nog een mooi mapje met daarin van alle kinderen in de klas op een mooi gekleurd vel een leuke foto, een lief of leuk stukje tekst over en voor Fleur, en een mooi kunstwerkje. Het ziet er allemaal erg leuk uit en Fleur begon helemaal te stralen toen we vanavond voor het naar bed gaan alle stukjes nog even gelezen hebben. Er zijn ook nog erg leuke foto's gemaakt. Al met al een geslaagd afscheid. Fleur heeft ervan genoten.

Today we said goodbye at school. Fleur told some things about Australia. We borrowed a globe from the eight grade classroom, so Fleur could show where Australia is and how big it is. We also had some pictures of kangaroos, koalas, crocodiles and spiders. That was, of course, very exciting, all those animals. After that Fleur had a little present for all the children. We gave them a little koala with a balloon-whistle, and attached to that an Australian flag with our website address on it. The kids all loved it. After that everybody went outside to play because the weather was great. Outside Fleur received a set of coloured papers on which each child had written some nice words about – and for - Fleur, with a picture of them attached to it, and also their own artwork on it. It all looks really nice and Fleur goy a big smile when we read all the nice things everybody wrote before going to bed tonight. We also made some nice pictures this day. It was a very nice farewell party and Fleur loved it.