De vlucht / The flight

We vliegen met Singapore Airlines vlucht SQ323 om 11.55 uur. We vliegen in een Boeing 777 300 met drie keer drie stoelen naast elkaar. Fleur zit bij het raam, Daan naast Fleur, ik naast Daan en Erik aan de andere kant van het gangpad. In het vliegtuig ging alles met de kinderen (en met ons ook) prima. Goede entertainment is er ook want ze hebben tegenwoordig in de stoelen voor je een videoschermpje en je hebt dan in je armleuning een eigen afstandsbediening. Daarmee kun je dan films en series kijken, muziek luisteren en videospelletjes spelen. Voor de kinderen heb je leuke kinderfilms zoals Dora (dat vond vooral Daan erg leuk), Shrek 1, 2 en 3, Monsters Inc. en Surf’s up (deze vond Fleur allemaal wel erg leuk), kinderseries en kinderspelletjes zoals Disney memory wat voor Fleur ook goed te spelen was. Toen we net opgestegen waren, viel Daan al in slaap. Hij heeft een klein uurtje geslapen en aan het einde van de vlucht hebben Fleur en Daan allebei nog een tijd liggen slapen. Vlak voor de landing voelde Fleur zich niet heel erg lekker en net na de landing moest ze ook nog overgeven. Gelukkig konden we nog wel op tijd zo’n papieren overgeefzakje pakken, maar die zijn zo klein en Daan zat tussen mij en Fleur in dat het er toch ook nog overheen ging de eerste keer. De volgende twee keren ging het wel allemaal in de zak, maar haar broek, de op Schiphol gekregen koala en haar stoel zaten toch wel een beetje onder. Gelukkig voelde Fleur zich daarna wel weer wat beter.
Om ongeveer 06.00 uur lokale tijd komen we aan in Singapore. Op het vliegveld hebben we bij een raam gezeten dat uitkeek op het platform waar een heleboel vliegtuigen stonden die werden ingeladen. Er vertrokken ook een aantal vliegtuigen en er kwam ook een grote Boeing 747 aan die vlak bij het raam kwam te staan. Erg gaaf om van zo dichtbij te zien. Erik en ik hebben we nog een klein broodje gegeten op het vliegveld en we hebben allemaal nog wat gedronken. Erik is met de kinderen bij vissen en mooie bloemen gaan kijken in een hal en de kinderen hebben fijn gespeeld bij het raam. Aan de ballustrade hangen (Daan) en Fleur hing erop, eraan en erover. Ook erop klimmen en er ondersteboven aanhangen was erg leuk.
Om 09.30 uur vertrekken we weer met Singapore Airlines vlucht SQ219 in een Boeing 747. Deze keer hebben aan de raamkanten drie stoelen naast elkaar en in het midden vier stoelen naast elkaar. Dat is wel erg gezellig want nu zitten we in het midden met z’n vieren naast elkaar (Erik en ik aan de gangpaden en Fleur en Daan samen in het midden). Ook deze keer vallen Fleur en Daan al heel snel in slaap en Erik en ik hebben toen ook maar gelijk even geslapen. Weer zijn de films erg in trek bij de kids en wordt er weer veel Dora, Shrek en Monsters Inc. gekeken. Om ongeveer 18.50 uur lokale tijd komen we aan in Sydney en zit het grootste deel van onze lange reis naar onze nieuwe thuishaven er weer op.
Al met al is het vliegen met de kids ons absoluut niet tegengevallen. Fleur en Daan hebben zich ook erg goed gedragen. Aan het einde van de eerste vlucht kwam er nog iemand zeggen dat ze vond dat wij wel erg lieve kinderen hebben die zo heerlijk rustig in het vliegtuig kunnen zitten en ook af en toe lekker slapen. Aan het einde van de tweede vlucht werd datzelfde nog een keer herhaald door iemand anders. Het vliegen is toch wel erg leuk voor de kinderen, en ook voor ons want ze hebben erg leuke en vriendelijke stewardessen en stewards bij Singapore Airlines.

Het afscheid / Saying goodbye

Gisteren was het dan eindelijk zover. We vertrekken naar Australië. Iedereen moet vroeg op want we willen rond 8 uur ’s morgens vertrekken. We gaan met twee auto’s want we zijn met zeven personen en een heleboel koffers en tassen (5 koffers en 2 tassen om in te checken en 2 tassen, 2 laptops en 2 kinderkoffertjes als handbagage), en de autostoeltjes van Fleur en Daan gaan ook mee, maar daar kunnen ze in de auto natuurlijk nog in zitten. De kids gaan met opa, oma en tante Sandra in de auto en Erik en ik rijden mee met ome Jan en tante Hennie (bedankt voor het rijden allemaal).
Net na 9 uur zijn we op Schiphol. Nog even de autostoeltjes verpakken en dan inchecken. Gelukkig is de rij niet zo erg lang. Erwin (de zoon van onze voormalige buren) komt ook nog even langs want die werkt op Schiphol. Als we aan de beurt zijn, lijkt alles goed te gaan totdat de visa worden gecontroleerd. Het visum van Erik is akkoord, maar die van mij en de kinderen is er niet. O jee, dat is dus even zweten. Er wordt gelijk gebeld met de immigratiedienst in Australië. Maar gelukkig kwamen ze er daar al snel achter dat het paspoortnummer niet helemaal juist was. Er stond een 8 achter het nummer die er niet bij hoorde. Toen was ons visum ook akkoord. Pfiewwwwww, gelukkig is het toch in orde en hoeft Erik niet alleen te vertrekken. Dan gaan we nog even wat drinken met de mensen die ons komen uitzwaaien (opa en oma uit Woerden, tante Sandra, tante Ria en ome Tony, ome Jan en tante Hennie, en Walter, Maaike, Lieke en Luuk (Tim moest naar school dus die kon niet meekomen). Dat was nog wel even erg gezellig. Fleur en Daan kregen van opa, oma en tante Sandra nog een mooie knuffelkoala. Daarna was het echt tijd om afscheid te nemen van iedereen. Dat gaat natuurlijk gepaard met veel tranen en lieve woorden. Vooral Fleur vond het afscheid wel erg moeilijk en heeft, toen we door de douane moesten en ook in het vliegtuig, nog wel een paar keer erg moeten huilen. Maar dat is natuurlijk niet erg want dat hoort er ook wel bij.

Fleur op de radio / Fleur on the radio

Wie vanmorgen vroeg naar Giel! op Radio 3FM heeft geluisterd, heeft het waarschijnlijk wel gehoord. Onze Fleur was vanmorgen op de radio en mocht zingen. Een half uur voor ons vertrek naar Schiphol, luisterden wij naar het programma Giel! op Radio 3FM. Om ongeveer half 8 kwam “begin de dag met een dansje” waar ze mensen ’s morgens vroeg bellen om het liedje “begin de dag met een dansje” te zingen. Ze belden naar iemand die voor 4 jaar naar Ethiopië gaat. Helaas voor het programma (maar gelukkig voor ons) werd er niet opgenomen. Want.....daarna ging de telefoon bij ons. Sander de Heer (Giel is met vakantie) belde voor Fleur, die door tante Sandra was opgegeven, om het liedje te zingen. Eerst nog even kort met mij praten over ons vertrek later die morgen en daarna nog even met Fleur kletsen. En dan is het tijd om te zingen. Fleur doet erg goed haar best en zingt het hele liedje goed mee, ondanks dat je de muziek niet meer kan horen als je zelf aan het zingen bent. Fleur vond het echt heel erg leuk dat zij mocht zingen en vond het ook maar een raar idee dat ze dan op de radio te horen is geweest. Maar het was echt heel erg leuk en we zijn heel trots op haar mooie zangkunst.

Via de volgende link kun je het hele programma van die ochtend beluisteren. Het stukje van ons staat ongeveer in het midden van de balk (precies boven het verticale streepje). Veel luisterplezier!
http://player.omroep.nl/?aflID=5380219

Je kunt ook de mp3 beluisteren, die begint vanzelf.....

Afscheidsfeest / Farewell party

Gisteren hebben we ons afscheidsfeest voor naaste familie en vrienden gehad. We boften heel erg met het weer, een heerlijk temperatuurtje met lekker veel zon. We hebben dus fijn buiten gezeten, gehangen en gestaan. De kinderen konden ook fijn buiten spelen: In de steeg rennen, op straat voetballen en lekker stoepkrijten. Ook ’s avonds was het nog heerlijk buiten, mede dankzij de geleende partytent (bedankt Helen en Ronnie). Het was een heel geslaagde dag en we hebben er dan ook heel erg van genoten. Het was erg fijn om iedereen nog even een keer te zien en te spreken voor we vertrekken. We willen dan ook iedereen bedanken voor alle gezelligheid en de leuke cadeautjes die wij hebben gehad (we moeten nog wel kijken hoe we alles in Australië gaan krijgen, want zoveel ruimte hebben we waarschijnlijk niet over in de koffers). Bedankt allemaal en bekijk ook de foto’s maar even.

Yesterday we had our farewell party for close family and friends. We were very lucky because the weather was great, nice temperature with lots of sun. We spend the day sitting and standing outside. The kids could also play outside: Running down the alley and playing soccer in front of the house. At night it was still very nice outside, thanks to the party tent we borrowed (thank you Helen and Ronnie). So, it was a very successful day en we really enjoyed it a lot. It was great seeing and talking to everybody one last time before we leave. We would like to thank everybody for all the fun we had that day and all the nice presents we received (we have to find out how to get everything to Australia, because we probably do not have enough space in our suitcases). Thanks everybody and also check out the pictures.

Onze verhuizing/alles in de container / Our removal/everything in the container

Het zelf inpakken van alle niet breekbare spullen neemt toch wat meer tijd in beslag dan ik had gedacht. Na veel pijn en moeite hadden we op zondagnacht (2 uur ‘s nachts) een groot deel van de niet breekbare spullen ingepakt. Rond half 8 ’s morgens stonden er twee verhuizers voor de deur (Remco en Wisam). Eerst een rondje door het huis gemaakt om te kijken wat er allemaal nog gedaan moest worden en daarna flink aan de slag. Erik en ik hebben nog niet breekbare spullen ingepakt, Remco ging alle grote spullen demonteren en inpakken zoals de bedden, kasten en stoelen beneden. Wisam pakte al de breekbare spullen in. Rond 4 uur ’s middags was er al een heleboel ingepakt en stonden er op onze slaapkamer alleen nog maar ingepakte meubels en dozen vol met spullen. De kinderen sliepen al in Woerden (samen met tante Sandra want opa en oma zijn nog op vakantie) en wij hebben moesten maandagavond in de kamer van Fleur slapen. Daar stonden alleen nog twee ingepakte kasten. De kamer van Daan stond vol met spullen die met ons mee moeten in het vliegtuig en spullen die we nog weg gaan geven. Dinsdagmorgen kwamen de verhuizers om kwart over 7 met drie man sterk (Remco, Wisam en Vincent). Rond 10 uur was alles ingepakt en klaar om in de container geladen te worden. Om ongeveer half 11 kwam de vrachtwagen met de container (eindelijk!) en kon het inladen beginnen. Remco was van het stapelen en alles passend in de container pakken. Wisam, Vincent en Erik hebben alle dozen en alle andere spullen naar de container gebracht. Flink werken voor de mannen dus en ik hoefde alleen maar foto’s te maken. Het inladen in de container ging prima, alleen kon de fiets van Erik er echt niet meer bij. Remco moest alle spullen goed tegenhouden toen de tweede deur van de container dicht gemaakt werd zodat alles goed op z’n plek bleef zitten. En toen vertrok de container naar de haven, om vervolgens op een boot gezet te worden. En nu is het huis dus bijna helemaal leeg. Er staan alleen nog wat spullen die wij niet mee wilden nemen. En onze eigen spullen zien we als het goed is weer in Australië. Tot we vertrekken logeren we bij opa en oma (mijn ouders) in Woerden. Bekijk ook de foto’s maar en zie wat een belevenis zo’n verhuizing is.

Packing all the un-breakable stuff ourselves has taken a lot more of time than I expected. After a lot of trouble, on Sunday night (02.00 am) we finally had packed a lot it. Two movers came around 08.00 am (Remco and Wisam). We first showed the content our house to see what still needed to be done and then start packing. Erik and I packed some more un-breakable stuff, Remco started to take apart and pack all the big things like the beds, cupboards and the chairs downstairs. Wisam packed all the breakable stuff. Around 4 pm almost everything was packed and in our bedroom there ware only wrapped furniture and filled boxes. The kids were already in Woerden (together with aunt Sandra because grandma and grandpa are still on holiday) en we had to sleep in Fleur’s room on Monday night. There were only two wrapped cupboards. Daan’s room was filled with things we have to take with us in the plane and things we have to give to other people. Tuesday morning three movers came around 07.15 am (Remco, Wisam and Vincent). Around 10.00 am everything was packed and ready to be loaded into the container. Around 10.30 am the truck with the container arrived (which was a big moment) and we could start loading. Remco put everything neatly in the container in the right spot so it would all fit. Wisam, Vincent and Erik took all the boxes and all the other stuff down to the container. Hard work for the guys and I only had to take pictures. Loading the container went well, only Erik’s bike did not fit anymore. Remco had to hold everything together when the second container door was closed. Then the container went to the harbour, to be put a big boat. And now our house is empty. There are only some things that we did not want to take with us. If everything is going well, we will see our own things again in Australia. We will stay at grandma and grandpa (my parents) in Woerden until we leave. Also check out the pictures and see how much trouble a removal like this is.

We hebben het visum / Visa are in !

Het is zover. Vandaag kreeg ik de visumpapieren in handen.
Ik had vorige week al een bevestiging per mail gehad, maar vandaag kwamen ze per post aan. Dus.....we gaan, 30 augustus.
De tickets voor die datum hadden we al gekocht omdat Singapore Airlines een scherpe aanbieding had, maar het was wel een risico omdat deze tickets 'no-refundable' waren; dat geld waren we dus kwijt geweest als we het visum niet voor die tijd hadden gekregen. Maar dat valt dus allemaal mee.
Aanstaande maandag staan de verhuizers voor de deur om alles in te pakken en in een container te stoppen. We zijn nu al druk bezig met opruimen. Veel rommel weggegooid en zondag met vrienden op een rommelmarkt gestaan. Dat was vooral gezellig want rijk word je er niet van.
Oh ja, we hebben inmiddels ook een gemeubileerd appartement gehuurd voor de eerste zes weken. We hopen dat tegen die tijd onze container er is. In die eerste zes weken gaan we dan op zoek naar een 'definitief' huurhuis, in een leuke buurt, met een goeie school voor Fleur.

Visum aanvraag / Visa application (subclass 457)

Afgelopen maandag heb ik samen met Mike, de baas bij ATS, onze visumaanvraag ingevuld. Met wat gepuzzel zijn we er samen uitgekomen en hebben we ieder ons eigen formulier kunnen invullen. Voor een Temporary Business Long Stay – Standard Business Sponsorship (subclass 457) moet de werkgever zich als sponsor aanmelden en de functie die hij wil sponsoren aangeven met een 1196 formulier. Daarnaast vult de werknemer een 1066 visum aanvraagformulier in. We hadden voor ons vieren al alle geboorte-aktes en de huwelijksakte verzameld en samen met wat pasfoto's heb ik de papieren eerst naar Marielle gestuurd voor ondertekening (ik zat namelijk in Haarlem en ging diezelfde avond nog door naar Engeland) en daarna heeft zij ze naar de Australische ambassade in Berlijn gestuurd. Visumaanvragen voor Europa worden namelijk centraal in Berlijn behandeld. Zo ver zo goed.

Afgelopen vrijdag, 30 juni, heeft Mike nog met onze contactpersoon op de ambassade gebeld om te vertellen dat de spullen onderweg waren. Wat bleek, per 1 juli 2007 zou de regelgeving rond ons type visum veranderen (dit wist de ambassade zelf ook pas een paar dagen) en zou ik ook een aantal taaltesten moeten ondergaan als onderdeel van de aanvraag. Op zich is dat geen probleem maar dit zou wel wat vertraging met zich mee brengen en we willen toch wel graag 1 september al in Sydney zijn. De post had onze aanvraag nog niet afgeleverd in Berlijn, maar als we onze formulieren zouden faxen, zou de aanvraag op 30 juni geregistreerd kunnen worden en zou de aanvraag nog onder de oude regeling vallen! Zo gezegd zo gedaan en even later heb ik er achteraan gebeld om te checken of hij de fax had gehad. En jawel, het was binnen en zou onder de oude regeling vallen. Nu ik de beste man toch sprak, had ik meteen wat vragen over dat onze kinderen geen eigen paspoort hebben (No worries!) en over de medische onderzoeken (Marielle en ik een röntgenfoto van de longen, in verband met TBC en de kinderen moeten een algemene medische keuring ondergaan). Dit medisch onderzoek moet plaatsvinden bij een zogenaamde 'panel doctor' en die zijn in Nederland op een paar plekken. De dichtstbijzijnde zit in Breda en daar gaan we deze week een afspraak mee maken.

Maandag heb ik trouwens ook mijn arbeidscontract ondertekend, want dat moet er bij de visumaanvraag ook bij zitten. De 'onderhandelingen' hadden we al een tijdje geleden afgerond, maar ik had het daadwerkelijke contract nog niet. Na de verkoop van ons huis is dit de volgende belangrijke mijlpaal op onze weg naar Australië. Om nog wat andere te behalen mijlpalen te benoemen : een visum, het volladen van de container (met meubels, de planning is 13 en 14 augustus) en de tickets.
De tickets (voor 30 augustus) hebben we nog niet geboekt omdat er nu een aanbieding is (tot 15 juli) waarmee we voor 530 euro per persoon naar Sydney kunnen, maar deze tickets zijn niet te verzetten of te annuleren. Dus daarmee hebben we geen flexibiliteit. We gaan daarom regelmatig naar het reisbureau om te zien hoeveel stoelen er nog vrij zijn voor deze prijs en hopelijk kunnen we het nog iets rekken totdat we meer zekerheid hebben of het visum er voor die datum gaat komen.

Afscheid Fleur op school / Fleur saying goodbye at school

Vandaag hebben we alvast een beetje afscheid genomen op school met Fleur. Fleur mocht wat dingen vertellen over Australie. We hadden bij groep 8 een wereldbol geleend zodat Fleur kon laten zien waar Australie ligt en hoe groot Australie eigenlijk is. Ook hadden we nog wat plaatjes en foto's meegenomen van kangaroos, koala's, krokodillen en spinnen. Dat was natuurlijk ook erg spannend, al die dieren. Daarna heeft Fleur nog aan iedereen een traktatie gegeven. We hadden een knijpkoala met een ballontoetertje, daaraan een kaartje van de vlag van Australie met daarop onze website. Vooral het ballontoetertje vonden de kinderen natuurlijk geweldig. Daarna ging iedereen weer lekker naar buiten want het was heerlijk weer. Buiten kreeg Fleur nog een mooi mapje met daarin van alle kinderen in de klas op een mooi gekleurd vel een leuke foto, een lief of leuk stukje tekst over en voor Fleur, en een mooi kunstwerkje. Het ziet er allemaal erg leuk uit en Fleur begon helemaal te stralen toen we vanavond voor het naar bed gaan alle stukjes nog even gelezen hebben. Er zijn ook nog erg leuke foto's gemaakt. Al met al een geslaagd afscheid. Fleur heeft ervan genoten.

Today we said goodbye at school. Fleur told some things about Australia. We borrowed a globe from the eight grade classroom, so Fleur could show where Australia is and how big it is. We also had some pictures of kangaroos, koalas, crocodiles and spiders. That was, of course, very exciting, all those animals. After that Fleur had a little present for all the children. We gave them a little koala with a balloon-whistle, and attached to that an Australian flag with our website address on it. The kids all loved it. After that everybody went outside to play because the weather was great. Outside Fleur received a set of coloured papers on which each child had written some nice words about – and for - Fleur, with a picture of them attached to it, and also their own artwork on it. It all looks really nice and Fleur goy a big smile when we read all the nice things everybody wrote before going to bed tonight. We also made some nice pictures this day. It was a very nice farewell party and Fleur loved it.

De laatste stand van zaken / Current state of affairs

We gaan nog steeds. Eind februari was de manager van ATS Australië in Nederland en toen hebben we, samen met de baas van ATS, afspraken gemaakt. Afspraken over het werk en afspraken over wanneer.
Officieel begin ik daar 1 september, maar we gaan ergens eind augustus en ik begin ergens in september. We gaan ook niet naar Melbourne, zoals eerst het plan was, maar we gaan naar Sydney. Het is de bedoeling dat ik daar ATS Sydney ga uitbreiden. Dat is nu alleen nog een postbus, dus met mijn komst daar is die uitbreiding al aardig gelukt. Ons huidige kantoor in Australië zit in Melbourne, en ik ga dus beginnen in Sydney. Ik begin met trainingen geven in de Sydney regio (er komen al aanvragen hiervoor binnen in Melbourne) en probeer langs deze weg bij potentiële klanten binnen te komen en andere diensten van ATS onder de aandacht te brengen, zodat er uiteindelijk ook meer mensen kunnen komen werken voor ATS Sydney.

Ons huis is inmiddels verkocht, ten miste het voorlopige koopcontract is getekend. Ook zijn we 'klaar' met de onderhandelingen over mijn arbeidscontract (dat heeft even geduurd). De papieren voor het visum moeten nog naar de ambassade en volgens de ambassade zou het geen probleem zijn het visum te verkrijgen. Dus alle lichten staan op groen!
Oh ja, we hebben er nog steeds heel veel zin in!

Het enige vervelende tot zover is dat er hard gewerkt moet worden bij ATS. En sinds half februari zit ik iedere week, vaak van maandag tot vrijdag in Groot-Brittannië. In verband met een tekort aan mensen in onze vestiging in de UK, liepen de projecten voor Rolls-Royce niet (en ook uit de hand). Op tijdelijke basis zijn er engineers uit Nederland, Duitsland, Amerika en Australië bijgehaald om te ondersteunen en ik doe het projectmanagement. Inmiddels is het stof nedergedaald en is het weer onder controle. Ik zit nog steeds regelmatig in de UK, maar veel kan ik ook vanuit Nederland doen, dus ben ik weer wat vaker thuis. Mijn vervanger in de UK is nog niet aangenomen, alhoewel dat al lang had moeten gebeuren.
Dit maakt het lastig om alle voorbereidingen voor de gang naar Australië te treffen, niet alleen privé maar ook zakelijk. Nu we het huis verkocht hebben, gaan we op zoek naar huisvestiging in Australië (oh ja, voorlopig kantoor aan huis aldaar!). Daarnaast moet ik zelf ook nog trainingen volgen om straks trainingen te kunnen geven. Trainingen in PLC en SCADA en daar weet ik nog niet zoveel van, of eigenlijk heel weinig. Gelukkig worden er binnen ATS NL veel PLC en SCADA trainingen gegeven, alleen heb ik daar nog geen tijd voor gehad in verband met fulltime projectmanagement voor Rolls-Royce (vliegtuigmotoren, niet de auto's). We hebben nog een goeie drie maanden. Dat moet lukken.

Hoe het allemaal zover is gekomen / How this all happened

Ons grote avontuur naar Sydney, Australie begon allemaal in september 2006. Erik had een sollicitatiegesprek bij ATS in Haarlem. Dat gesprek ging zo goed dat het er al snel naar uitzag dat wij binnen een jaar in Australie zouden zitten. De bedoeling was toen dat Erik voor de vestiging in Melbourne zou gaan werken. Nu, 9 maanden later, weten we dat we naar Sydney zullen gaan. Erik gaat trainingen geven en proberen een nieuwe vestiging daar op te zetten. Dat is dus allemaal een beetje anders dan eerst de bedoeling was, maar ook wel weer spannend allemaal.

Our big adventure to Sydney, Australia started in September 2006. Erik had a job interview with ATS in Haarlem. The job interview went very well and soon we knew we could be in Australia within a year. It was the intention for Erik to work for the Melbourne office. Now, 9 months later, we know that we are going to Sydney. Erik will give training and will try to set up a new office over there. A lot has changed now, but it has become more exciting than it was before.